Jules Lismonde

Adelebsen II dateert uit 1964, een geluksjaar voor Jules Lismonde, die toen werd uitgenodigd op zowel de Documenta van Kassel als de biënnale van Tokyo; de kunstenaar genoot een steeds grotere erkenning. Dit werk is representatief voor zijn kunst van vóór 1970: de compositie wordt luchtiger, de ruimte dringt het werk binnen en de witte vlakken eisen opnieuw hun rechtmatige plaats op. De lijnen wordt strakker en georganiseerder, minder gestueel en spontaan. Lismonde gebruikt ook andere papiersoort: tot dan toe koos hij voor Arche-papier, stevig en korrelig, maar van dan af werkte hij op Japans papier, dat delicater en verfijnder is maar geen ruimte laat voor fouten, voor overschildering. Zijn hele oeuvre lang evoceert en suggereert Lismonde veeleer dan dat hij beschrijft. Hij doet dat met een minimum aan middelen, zij het heel subtiele, gemoduleerde, genuanceerde, vloeiende en harmonieuze middelen.