Lili Dujourie

Zondagnamiddag in Berlijn behoort tot een reeks marmeren kunstwerken die Lili Dujourie tussen eind jaren 1980 en begin jaren 1990 maakte en die ze vaak opstelde aan de samenkomst van muur en vloer. De plastische taal van de kunstenares neigt naar minimalisme. Haar belangstelling gaat uit naar de directe eigenschappen van haar installaties, die het midden houden tussen schilderkunst en beeldhouwkunst: eenvoudige geometrische vormen, sobere kleuren, een edel materiaal. Deze objecten moeten met het lichaam worden verkend, ze moeten samen met de ruimte worden beleefd. Maar in tegenstelling tot het minimalisme wekken ze een heel subjectieve gevoeligheid op: die van de kunstenares, van haar geheugen. Zondagnamiddag in Berlijn evoceert de poëtische herinnering aan een echt beleefd ogenblik, een vluchtig moment: licht valt een venster binnen en werpt zijn schaduw op de vloer. De installatie vertaalt Dujouries voorliefde voor het verhaal, voor het theatrale – noties die de kunstenares in de jaren 1980 ook via grote fluweeldoeken uitdrukte.