Henri de Toulouse-Lautrec

In 1893 deed de nieuwe directeur van Le Divan Japonais, Edouard Fournier, een beroep op Toulouse-Lautrec om dit café-spectacle opnieuw in de kijker te zetten. Het etablissement was net terug open en probeerde een chique cliënteel aan te trekken.  De kunstenaar plaatst de getalenteerde danseres Jane Avril op de voorgrond van zijn affiche. Hoewel hij ze als toeschouwster afbeeldt, trekt haar elegante silhouet alle blikken naar zich. Naast haar zit de dichter en kunstcriticus Edouard Dujardin. Op de scène, in een gewaagde kadrering links bovenaan, zien we het lichaam van de befaamde zangeres Yvette Guilbert, direct herkenbaar aan haar lange zwarte handschoenen.  Voor deze affiche zocht Lautrec inspiratie in L’orchestre de l’Opéra van Edgar Degas, waarin de schilder zich concentreert op de orkestbak, met op de achtergrond de danseressen, van wie het hoofd niet te zien is.  Op deze affiche verleidt Lautrec de kijker door de moderniteit van zijn stilistische behandeling, die in grote mate schatplichtig is aan de technieken van de toen erg populaire Japanse prentkunst. Het silhouet van Jane Avril bestaat uit één krachtig zwart vlak. Ze leunt met de elleboog op een tafel die door slechts twee schuine lijnen wordt gesuggereerd. De extreem vereenvoudigde vormen worden door zwarte omtreklijnen beklemtoond. De klassieke kadrering en de perspectieven worden onderuitgehaald.  Toulouse-Lautrec besteedt ook veel aandacht aan zijn kleuren, die zuiver en contrastrijk zijn en de leesbaarheid van de affiche ten goede komen. De achtergrond vult hij met crachis – fijne inktspatjes aangebracht met de hulp van een tandenborstel. Zijn belettering, die hij perfect beheerste, maakte hem tot een van de pioniers van de reclamekunst.