Het oeuvre van Michel François is interdisciplinair (foto, video’s, installaties, sculpturen, tekeningen…) en polymorf, zonder aan enige stijl of stroming schatplichtig te zijn. Hij opteert voor de recuperatie van banale voorwerpen (borden, flessen, gloeilampen) of organische materialen (touwen, inkt, stoffen, bloemen) die hij recycleert, assembleert of breekt, en verwerkt in sculpturen of installaties waaruit kracht en een van poëzie vervulde schoonheid spreken. In Domestic hangen porseleinen bordenscherven aan lange draden en scheppen ze een subtiel evenwicht tussen gewicht en gewichtloosheid, tussen het banale en het vreemde. Het vervormde materiaal (porseleinen borden) wil de toeschouwer uit evenwicht brengen en hem ertoe aanzetten een andere wereld te zien, of de wereld anders te bekijken. Achter de esthetische schoonheid van het werk gaat vaak een diepere betekenis schuil die verband houdt met maatschappelijke problemen; met dit werk verwijst Domestic wellicht naar het huiselijke leven en het onderliggende geweld, zoals blijkt uit de gebroken borden.