Sophie Kuijken

De beelden die Sophie Kuijken brengt raken de toeschouwer. Terwijl ze de taal van de oude schilderkunst verfijnt, maar in een stijl die dan toch bij het hyperrealisme aanleunt, schept de kunstenares hybride en geheimzinnige werken die ze op een heel bijzondere manier benadert. Ze verkent daarbij de mogelijkheden geboden door de zoekresultaten op internet. Eerst stelt ze een gegevensbank samen van portretten, foto’s van allerhande types personen, die ze fragmenteert en dan weer samenvoegt tot het beeld van een individu met een ‘mogelijk’ uiterlijk. En tot slot reproduceert ze deze montage, hier met olieverf en acrylverf op paneel, op een hoogst realistische wijze. De werkwijze van de kunstenares is tijdrovend, want ze verzorgt elk individueel detail. Ze zegt dat ze het gevoel heeft de menselijke essentie te verkennen, tussen individualiteit en universaliteit, enkelvoudigheid en meervoudigheid. Dat is wellicht de reden waarom haar werken er zo ongelofelijk tijdloos uitzien. Of dit nu een paneel van een 15e-eeuwse Vlaamse polyptiek of een Amerikaans schilderij uit de jaren 1960 is, op E.K. lijk Eva zich van haar naaktheid bewust te zijn geworden.