Isidore Verheyden

Op zijn olieverfschilderij op doek Vrouw op het veld brengt de Antwerpse kunstenaar Isidore Verheyden een eerbetoon aan de landbouwstiel. Net zoals Jean-François Millet dat al eerder deed in zijn befaamde Angelus of zijn Arenleessters, richt hij al zijn aandacht op het harde labeur van de boeren die de grond bewerken. Gelaten en lusteloos strooit een vrouw de zaden uit die in haar tas zitten. Haar gezicht is leeg, uitdrukkingsloos, en in een kale omgeving tekent haar silhouet zich in tegenlicht af.  Om een sfeer van rust te scheppen in zijn schilderij, koos de schilder voor vale maar delicate kleuren, vooral bruin en beige, in een vrije toets.  De schilder, lid van de avant-gardekunstgroep Les XX, voelde duidelijk niet langer de drang om een mimetisch schilderij te maken. Hij vestigde zich in Tervuren, op het platteland ten oosten van Brussel. Met zijn doeken wou hij de sociale toestand van de boeren die hij ontmoette niet aan de kaak stellen, zoals de schilder Eugène Laermans dat wel deed. Verheydens bedoeling was bescheidener: hij wou enkel hun manier van leven laten zien.