Op Naakte vrouwen of Antiek landschap schept Paul Delvaux, zoals ook op andere van zijn werken, een enigmatisch tafereel waarop talrijke vrouwen centraal staan. Dit mondt uit in een surrealistisch beeld waarin de disparate elementen een poëtische schok teweegbrengen. De voorgestelde ruimte vermengt binnen en buiten. Het perspectief met verdwijnpunt herinnert aan de renaissancekunst en het neoclassicisme. De tempels en de gevels zijn nauwgezet en heel architecturaal weergegeven, in een decor uit de Grieks-Romeinse oudheid, een tijdperk waarvan Delvaux al op heel jonge leeftijd in de ban was. De liggende vrouw op de voorgrond, de arm naar achteren geplooid, evoceert het thema van de slapende Venus. Paul Delvaux ontdekte dit onderwerp toen hij een wassen Venus zag in het kermiskraam van het Sptiznermuseum op de Brusselse Zuidfoor. Bijzonder aan dit in 1944 uitgevoerde werk is dat de kunstenaar eerst met Oost-Indische inkt werkte, op een met zinkwit bedekt houtvezelpaneel, waarna hij de tekening met aquarelverf hoogde. Vaak corrigeerde hij zijn tekeningen – op de deurlijst aan de rechterkant zien we trouwens nog een niet gewiste correctie van het been van de naakte vrouw.