Bloei in blauw stamt uit de vitaalste periode van Antoine Mortier. De creatieve impuls en de spontaneïteit van het gebaar worden getemperd door de strakheid van de synthese. De uitvoering is soepel; de kunstenaar koppelt emotie aan idee in een compacte en evenwichtige compositie waarvan de levendige en gedempte tinten samen een krachtig teken vormen dat een indruk van volheid schept en tot meditatie noopt. De vormen worden schematischer en structureren zich in een systeem van krachtlijnen en gekleurde vlakken die met brede en dichte penseeltrekken worden aangebracht. Maar zoals Johan Pas, de directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, later schreef: “Mortiers composities zijn niet abstract, ze zitten diep in de figuratie verankerd. Zijn schilderijen zijn geen gebarenexplosies maar weloverwogen deducties en abstracties van menselijke wezens en voorwerpen uit zijn omgeving.”