Léon Spilliaert

Volgens expert Anne Adriaens-Pannier is dit Interieur de “vreemdste versie” van de slaapkamer die in 1908 meermaals werd afgebeeld door de Oostendse kunstenaar Léon Spilliaert. Een andere uitvoering, die dezelfde ruimte vanuit een andere hoek toont, bevindt zich ook in het Museum van Elsene (Staatsdepot), en een derde versie wordt bewaard in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Vanaf 1904 schildert Spilliaert plaatsen en voorwerpen uit zijn dagelijkse leven: atelier, slaapkamer, kapsalon, spiegel, parfumflacons, kamerplanten, enz. In deze evocaties van zijn omgeving voegt hij soms zijn eigen beeltenis toe, als een spookachtige verschijning. Spilliaert schildert ook interieurs waarin elke menselijke aanwezigheid ontbreekt. Net als de Belgische symbolistische kunstenaar Xavier Mellery kort voor hem, maakt Spilliaert gebruik van de bijna vertrouwde banaliteit van lege kamers om ze een verontrustende vreemdheid te verlenen. In tegenstelling tot Mellery kiest Spilliaert voor minder details, en meer stilering. Zijn Intérieur reduceert hij in dit geval tot een wit bed, twee kasten en een deur. Alleen het smeedijzeren bedframe is enigszins gedetailleerd. Naast de leegte en gesuggereerde stilte gebruikt Spilliaert nog andere elementen om de ruimte een mysterieus, dromerig aura te geven. Zo kiest hij voor een specifieke gezichtshoek en kadrering, waarbij hij de deur en kasten fragmenteert, en een deel van het bed in verkorte vorm afbeeldt. Verder verlevendigt Spilliaert de omringende duisternis door reflecties van onverklaarbare lichtbronnen weer te geven, wat reliëf geeft aan het witte beddengoed, dat in een lijkwade verandert. Met zijn virtuoze combinatie van potlood, inkt, pastel en aquarel op papier, wordt een schijnbaar onopvallende slaapkamer gedramatiseerd en zelfs gederealiseerd, als een echo van de symbolistische wereld van Maurice Maeterlinck, een bron van inspiratie voor Spilliaert. Een van de geschriften van deze schrijver is trouwens een toneelstuk genaamd Intérieur (1894), gedomineerd door thema's als verwachting, dood en stilte – en geïllustreerd door de Oostendse kunstenaar.