Jakob Smits

Het blonde meisje toont het busteportret van een zeven- of achtjarig kind. Het oeuvre van Jacob Smits bevat talrijke portretten, doorgaans van zijn kinderen, zijn vrouw en zijn vrienden, aangevuld met portretten die hij op bestelling maakte. Het gaat hier waarschijnlijk om zijn in 1893 geboren dochter Marguerite. Fel licht valt op het profiel van het kind, waardoor het zich van de donkere achtergrond losmaakt. De driekwartpose versterkt deze tegenstelling tussen schaduw en licht. In sommige zones heerst een extreme lichtintensiteit. Dit werk, een van de opmerkelijkste van Smits, illustreert de traditie van de lichtbehandeling in de Nederlanden waarvan hij de erfgenaam werd. Het licht van de Hollandse meesters is niet zo vloeiend en veranderlijk als dat van een Turner of Monet. Bij Smits gaat het om een clair-obscur dat sterk verwant is aan dat van Rembrandt, voor wie Smits grote bewondering koesterde. Voordat hij een bepaald lichteffect op doek overbracht, creëerde hij het eerst daadwerkelijk in zijn atelier. Hij schiep het dus niet rechtstreeks op het schilderij.