Louis Thevenet

Het harmonium is een steeds weerkerend motief in het oeuvre van Louis Thévenet. Hier vormt het instrument, dat hij graag zelf bespeelde, een stille aanwezigheid, afwachtend, in een bescheiden interieur. Achter de ogenschijnlijke eenvoud van het tafereel verrast de kunstenaar de toeschouwer met de opeenvolging van gezichtspunten vanaf de kamer vooraan tot het venster achteraan. De kracht van Thévenets compositie schuilt in de manier waarop hij de rand van de deur perfect doet samenvallen met de rand van het beeldvlak. De verticale lijnen en de vorm van de deur scanderen de compositie en worden tot tweemaal toe hernomen op de achtergrond. Diezelfde vormen worden dan nog eens herhaald in het venster en in de schilderijen die aan de muur hangen. Aan de andere kant van het tafereel is de commode een kwart ingekort, net als het venster op de achtergrond. De subtiele verlichting van het tafereel, die Thévenet uit zijn ervaring als openluchtschilder putte, wordt gekenmerkt door de prachtige weerspiegeling van de straatgevels in het venster van de geopende deur op het tweede plan. De slijtage van de plankenvloer absorbeert én reflecteert het licht. De schoenen onder de kast doorbreken de stilte door te wijzen op een menselijke aanwezigheid, zelfs al weerspiegelen de twee blakers op de commode de onbeweeglijkheid van de leegte. Thévenet was een van de vertegenwoordigers van het Brabantse fauvisme maar gebruikte geen schreeuwende kleuren. Hij koppelde zijn inzicht in de ijlheid van kleur, vorm en sfeer aan een zekere rurale folklore.