De gelukkige schenker bevat verscheidene ‘klassieke’ elementen uit René Magrittes werk: het silhouet van de man met de bolhoed wordt opgevuld door een nachtelijk landschap dat een contrastrijk lichtspel schept met het interieur van het huis; op de voorgrond ligt de rinkelbel op een lage muur. De titel zinspeelt op de welwillendheid van Jean Coquelet, conservator van het Museum van Elsene van 1957 tot 1987. In 1966, dus een jaar voor zijn dood, zorgde Magritte ervoor dat het museum het doek De gelukkige schenker tegen een schappelijke prijs kon kopen, uit erkentelijkheid jegens de conservator omdat die de eerste aan hem gewijde retrospectieve organiseerde in 1959. Dit tegelijk dubbelzinnige en eenvoudig te interpreteren werk wordt beschouwd als een van de topwerken in de collectie van het museum.