Alfred Stevens

Troost of Rouwbeklag is de eerste illustratie van het thema van het weduwschap bij Alfred Stevens, waarvan hij nadien nog tal van andere versies maakte. Dit schilderij was ook het eerste grote werk dat hij kon verkopen. Eind jaren 1850 stapte de schilder geleidelijk aan af van zijn historische en maatschappelijke onderwerpen en koos hij voor de voorstelling van de mondaine Parijse vrouw. Op dit tafereel, waar rouwende mensen een naaste bezoeken, verwijzen het moiré van de stoffen, de rijkdom van de wandbekleding en de meubels, de oosterse poef en het tapijt naar de minutieuze codes van de high society.  Stevens’ meesterlijke weergave van texturen en materialen leverde hem de vergelijking op met de 17de-eeuwse Hollandse schilder Gerard Ter Borch, met wie hij ook een voorliefde voor ‘genretaferelen’ deelde, voorstellingen van alledaagse onderwerpen.  Op dit doek, dat het Museum van Elsene in 2015 aankocht om een leemte in zijn collecties aan te vullen, zien we hoe Stevens de eigentijdse technieken toepaste door te kiezen voor een gedecentreerde kadrering met afgesneden decorelementen zoals op een foto, een procedé dat in die periode opgang maakte.