Georges Le Brun vestigde zich in de Belgische Hoge Venen, waarvan de uitgestrekte desolate landschappen hem sterk aanspraken. Hij putte zijn onderwerpen uit de landelijke omgeving, of uit interieurs met amper enige menselijke aanwezigheid. Dit werk uit 1906 is een van de fraaiste voorbeelden van zijn intimistische stijl. Hij vermijdt elk anekdotisch of overbodig detail en concentreert zich op de essentie. De sfeer van deze Eetkamer ademt de rust en eenvoud van het plattelandsleven. Net als bij de schilder Mellery hebben de dingen een ziel en zijn ze niet louter decor. Het gebruik van de pasteltechniek strooit een wat gedempt en geheimzinnig licht over het tafereel.