Constant Permeke

Nadat hij in 1916 in Antwerpen zwaar gewond was geraakt, werd Constant Permeke met zijn gezin opgevangen in het graafschap Devonshire, in het zuidwesten van Groot-Brittannië. Ondanks zijn isolement bleef de kunstenaar er schilderen. Of het nu in Engeland of elders was, Permeke wou steeds het eenvoudige plattelandsleven voorstellen en de thema’s die hij uit het volkse leven putte, lopen als een rode draad door zijn hele oeuvre. Hij correspondeerde ook met galeriehouder en pleitbezorger van het expressionisme André de Ridder.  Met dit olieverfschilderij, De slager, bewijst de schilder dat hij zich de kenmerken van deze kunstbeweging, waarmee hij vóór de oorlog in aanraking was gekomen, volledig eigen had gemaakt. Toch voegde hij er een persoonlijke toets aan toe: eenvoudige, tot de essentie herleide vormen, en massieve gestileerde personages waar een grote expressieve kracht uit spreekt, in aardse tinten. De centrale figuur is waarschijnlijk een rondreizende slager die van boerderij naar boerderij trok om de dieren te slachten en te versnijden. Met zijn zware lijf en zijn krachtige spieren ziet hij er als een reus uit; zijn gezicht zit verborgen achter het blad van het hakmes.  Dit werk uit 1916 bevat al alle kenmerken van de schilderkunst die Permeke na de oorlog beroemd zouden maken.