Dichter, schrijver en beeldend kunstenaar Christian Dotremont was een van de oprichters van de kunstgroep Cobra (genoemd naar Kopenhagen, Brussel en Amsterdam, de steden vanwaar de meeste van de kunstenaars van de groep afkomstig waren), die zich op het collectieve experiment toespitste. Onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog verkondigde Cobra haar voorliefde voor naïeve kunst, volkskunst, oosterse en Chinese kalligrafie, niet-Europese kunsten, kindertekeningen. In 1948 produceerde Dotremont samen met de Deense kunstenaar Asger Jorn het eerste ‘peinture-mot’ of woordschilderij, waarbij de schilder en de dichter tegelijkertijd of afwisselend de ruimte van het doek innemen. Een reis doorheen de immense sneeuwlandschappen van Lapland zou Dotremonts verdere artistieke evolutie bepalen. De sneeuw wordt het witte blad en de zwarte inkt is het teken dat hij erop trekt. In 1962 bedacht de kunstenaar het ‘logogram’, de versmelting van woord en tekening die de taal doet vervliegen. Deze logogrammen – die hij ‘anti-kalligrafie’ wou noemen, om hun onleesbaarheid te benadrukken – worden soms vergezeld van gedichten, zoals op dit werk, dat bestaat uit acht bladen Japans papier waarop het logogram en een kort aan de liefde gewijd gedicht naast elkaar staan. Aangevuld met deze geschreven werken, leidt het avontuur van het schrijven Dotremont naar het grafische gedicht dat het logogram is.