Stephan Balleux

Een kolkende geschilderde materie over een lengte van meer dan vier meter: dat brengt de Brusselse kunstenaar Stephan Balleux, van wie de eerste retrospectieve in 2014 in het Museum van Elsene werd georganiseerd. Dit werk spreekt de toeschouwer meteen aan door zijn monumentaliteit. Het heeft begin noch einde en voert ons mee naar de kern van zijn chaotische en organische proces. De sleutel om dit werk te begrijpen zit in de titel, Paintingpainting. Het onderwerp van het werk is inderdaad het schilderij zelf, en nog meer het gebaar dat erachter schuilgaat. Maar wie een overvloed aan geschilderde materie verwacht, komt bedrogen uit: men hoeft het werk maar van dichterbij te bekijken om een glad en aseptisch oppervlak te zien dat de illusie van een fotografische afdruk schept. Om deze paradox te begrijpen, moeten we de werkmethode van Balleux onderzoeken. Hij baseert zich graag op foto’s die hij her en der vindt en die hij via software bewerkt. Het materie-effect dat op die manier ontstaat inspireert hem dan voor zijn schilderij. Balleux is een meester in de kruisbestuiving van de media in dit digitale tijdperk, zelfs al beklemtoont hij graag dat hij in de eerste plaats schilder is