Wegvliegen kan je met deze Paradox niet, maar dat is niet belangrijk, want waar het om gaat is dat dit werk het idee van ‘vliegen’ in zich draagt. Zich onttrekken aan het gewicht en de zwaartekracht van de aarde; denken aan wegvliegen, zich vrij voelen, dat lijkt het credo te zijn van Panamarenko, een van de belangrijkste figuren van de hedendaagse Belgische kunst. Deze Antwerpenaar – uitvinder, knutselaar, natuurkundefanaat, maar vooral beeldend kunstenaar – schiep tal van ‘fantastische machines’: duikboten, vliegtuigen, vliegende schotels, allemaal ergens tussen kunst en wetenschap in, in een ludieke en utopische verbeeldingswereld. Over Paradox zei Panamarenko: “Het is gebaseerd op een eenvoudig principe, te vergelijken met een bal die je laat vallen en die weer opstuit: actie en reactie. De schroef stuwt de lucht naar boven, waardoor de gondel tegen de grond wordt gedrukt. Terzelfder tijd wordt de parachute opgeblazen door de schroef, en zo wordt de naar boven geduwde lucht nogmaals naar beneden geleid. Zodra deze opgaande en neerwaartse stroming op gang is gebracht, kan de machine opstijgen."