Jacques Lennep

Rood landschap behoort tot de serie Tapisteries die Jacques Lennep in 1992 aanving en waarin hij een loopje neemt met de artistieke conventies door op de achterzijde van het doek te schilderen. Dit werk, dat niet van enige ironie gespeend is, kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Dat de status van het werk ter discussie wordt gesteld, vloeit voort uit het misprijzen van de kunstenaar voor de traditionele structuren van het schilderij: hier wordt het zwevende doek met eindjes touw aan het raamwerk vastgeknoopt. Hij drukt zijn reflectie over de historische ontwikkeling van de kunst en de breedsprakerig geworden schilderkunst uit door in het beeld teksten te verwerken die de lectuur ervan soms vertroebelen. Maar is het echt onopzettelijk dat de kunstenaar ons zijn gevoel voor de schildermaterie, zijn zoektochten naar harmonie laat zien? Bij Lennep, deze gevoelige en intellectuele kunstenaar, komen de twee creatieve polen samen. Ze verrijken zijn visie en verlenen haar samenhang.