Dit was niet alleen het portret van een schilder, Constant Permeke, maar ook van een vriend, dat Fritz Van Den Berghe in 1922-24 maakte. De kunstenaar hanteert de stilistische taal van de Vlaamse expressionisten: een verwijzing naar het kubisme en constructivisme, met een witte trui die uit geometrische volumes lijkt samengesteld, en een gezicht dat de invloed van de Afrikaanse kunst verraadt. Permekes buitenmaatse hand lijkt zijn aardse kant te benadrukken, terwijl de achtergrond de wereld van de zee evoceert. De vereenvoudiging van de vormen, de kracht van de volumes, de sombere tinten van de huid geven dit portret een bruut uitzicht waaruit echter ook een grote harmonie spreekt.