Henri Evenepoel

In de zomer van 1897 schilderde Henri Evenepoel dit portret van zijn familielid Albert Devis. De kunstenaar was toen 25. Hij volgde een schildersopleiding in Parijs, waar hij het werk van Edouard Manet had ontdekt. Wellicht heeft De fluitspeler, met zijn neutrale achtergrond, zijn behandeling van dit portret beïnvloed. Met een ernstige gelaatsuitdrukking, de blik recht vooruit, en een wandelstok met een zilveren knop in de hand, staart Albert Devis de kunstenaar aan. Zijn voeten staan lichtjes gespreid, een teken van zelfverzekerdheid. Zijn blonde haren zijn kortgeknipt en laten de oren en de ovaal van het gezicht vrij.  Hij is jong, amper 13, maar zijn blik weerspiegelt een intens innerlijk leven. Alles aan hem verraadt de industrieel die hij later zou worden. De neutrale achtergrond van het doek doet het volledig in het zwart gehulde silhouet ternauwernood uitkomen, maar het wit van de gesteven kraag en van de mouwen geeft het gezicht en de handen licht en kleur. Met zijn roze tint brengt de stropdas een opvallende toets in de kleding aan. Het subtiele licht en het zachte modelé van de materie laten de elegantie en het statige voorkomen van het personage ten volle tot hun recht komen.  Evenepoel was een uitzonderlijk portrettist, de voorloper van het fauvisme, maar hij zou de kans niet krijgen zijn talent te ontplooien: in 1899 werd hij door tyfus geveld, amper 27 jaar oud.