Jean Dewasne

Jean Dewasne speelt graag met dynamische lijnen en kleuren, zoals blijkt uit Stella. Alle elementen lijken zich hier te ordenen rond een verticale as die een leesritme oplegt dat analoog is aan dat van een uurwerkmechanisme: zes blauwe assen brengen in een witte ruimte de chaos binnen die door enkele letters van het alfabet wordt geschapen: L, O, b, N, T, P. Zij geven een nieuwe plastische betekenis aan het werk. Ook de kleur speelt een primordiale rol in de structuur van het schilderij: het is de kleur die de tekens beklemtoont en het mogelijk maakt de onderliggende boodschap zwart op wit te ontcijferen. Maar terzelfder tijd verbindt de kleur de letters met elkaar om er de eerste interpretatie van te verhullen: de in het blauw afgebeelde T wordt omlijnd door een zwarte massa die ze met de L verenigt. Het werk gehoorzaamt aan een eigen logica en lijkt zichzelf op een mathematische manier te construeren.