Jan Van Kessel

Gezicht op de Keizersgracht en de Westerkerk van Amsterdam uit 1669 illustreert Jan van Kessels perfecte technische vakmanschap. Hij schept diepte door drie zones naast elkaar te plaatsen: vooraan dobberen bootjes en zwanen achteloos op het kanaal, de middelste zone wordt helemaal ingenomen door grote bomen die de kerk gedeeltelijk verhullen, en in de achtergrond valt zijdelings licht op de mast van het bootje, de bakstenen van de kaai en de bladeren van de bomen, waardoor sommige elementen sterk uitkomen. Zo wordt de blik aangetrokken tot de muur met zijn zachte roze tinten, de heldere stenen van het portaal, het handelskraam waarvoor twee voorbijgangers met elkaar discussiëren, en de toren en de geveltop van het gebedshuis die achter beboste gedeelte opdoemen. Het rijk genuanceerde palet vermijdt elke felle of vloekende kleur. Door de nauwgezette weergave van elk element en door zijn bijna fotografisch realistische blik sluit Jan van Kessel aan bij de grote traditie van het Hollandse stadslandschap.